• Grein Hotel 28.08.2017
    Serdecznie zapraszamy
  • Hotel Wiktoria 02.08.2017
    Z czystym sumieniem mogę polecić Hotel Wiktoria na wesela oraz poprawiny!!! Miałam przyjemność organizować tam swoje przyjęcie weselne. Obsługa jest ...
  • Nova Riviera Organizacja Wesel 10.02.2017
    Zapraszamy serdecznie do korzystania z naszej oferty!
Staropolskie zwyczaje ślubne

Kultura jest dynamiczną dziedziną naszego życia i choć jej przemiany mogą być niedostrzegalne w krótkim czasie, to w dłuższej perspektywie nie da się ich zignorować.    

Staropolskie zwyczaje ślubne

 

Stare tradycje przekształcają się w nowe, a zwyczaje dostrzegane wcześniej jedynie za granicami powoli wkraczają również do naszego życia codziennego. W obliczu postępującej globalizacji coraz więcej osób chce jednak, także przy organizacji uroczystości weselnych, kultywować lub chociaż nawiązywać do tradycji rodzimych. Spróbujmy poświęcić chwilę, aby prześledzić zwyczaje ślubne wykształcone przez naszych przodków.

 

Pierwszym zwyczajem jaki odszedł w niepamięć jest aranżowanie małżeństw. Współcześnie nie jest to jedynie niestosowne kulturowo, ale wręcz zabronione przez prawo. Choć dziś nie można nikogo zmusić do małżeństwa wbrew jego woli, to w dawnych czasach było ono postrzegane przede wszystkim praktycznie. Dwoje ludzi miało się połączyć w rodzinę, a przez to np. scementować sojusz między rodami, zapewnić spadkobiercę czy powiększyć majątek. Biorąc pod uwagę bardzo pragmatyczne podejście do ślubów w Polsce szlacheckiej, kierowanie się jedynie głosem serca było wykluczone.Bardzo negatywnie postrzeganym zjawiskiem był mezalians, czyli związek dwóch osób pochodzących z różnych warstw społecznych. Obecnie pewnego rodzaju nawiązaniem do dawnego zwycaju kojarzenia małżeństw jest błogosławieństwo rodziców. Para młoda, jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego, prosi swoich rodziców aby w ten symboliczny sposób wyrazili swoją akceptację dla ich związku.

Zmianom uległ również model oświadczyn, chociaż w niektórych miejscach naszego kraju wciąż pozostaje żywa starsza forma. Polegała ona na tym, że mężczyzna przed poproszeniem wybranki o rękę, musiał najpierw uzyskać zgodę na oświadczyny od jej rodziców. Pominięcie tej formuły było kiedyś niedopuszczalne a współcześnie także może zostać odebrane za nietaktowne we wszystkich regionach, gdzie taka forma oświadczyn wciąż jest praktykowana. Same zaręczyny początkowo odbywały się w domu przyszłej panny młodej, towarzyszył im wystawny obiad i spotkanie rodziców pary. Gospodarzem tej uroczystości byli rodzice narzeczonej. Współcześnie urządza się takie uroczystości najczęściej w restauracjach, a zapraszającymi są zazwyczaj narzeczeni.

Pierwszy taniec będący swojego rodzaju początkiem zabawy weselnej i zamknięciem części oficjalnej uroczystości, stał się odrobinę bardziej intymnym zwyczajem dla nowożeńców. Kiedyś para młoda zapraszała wszystkich gości do dołączenia do nich w tańcu. Nowożeńcy rozpoczynali więc część taneczną i stanowili główną parę na parkiecie, ale zdecydowanie nie jedyną. Współcześnie nie tylko zmienił się repertuar utworów wykorzystywanych w tym momencie, ale również podejście uczestników wesela. Po pierwszym posiłku młoda para tańczy zazwyczaj na parkiecie w samotności, prezentując przygotowany specjalnie na tą okazję układ, bądź improwizując na oczach zgromadzonych. Można zaobserwować także wkraczający wolnymi krokami nowy trend, uwzględniający w ślubnej choreografii także świadków. Jest to jednak zwyczaj wywodzący się z obrządków, w których orszak ślubny liczy więcej uczestników niż ma to miejsce w tradycyjnym polskim weselu.

Warto również pamiętać o występowaniu licznych, niekiedy bardzo silnych tradycji regionalnych, obcych dla pozostałych obszarów Polskie.

Artykuł został przygotowany przez firmę Weding Creations specjalizującej się w planowaniu oraz organizacji wesel i ślubów.